ماه شعبان سلام!
ماه رجب خداحافظ ، و سلام ماه شعبان، سلام بر مولودهای بی نظیر تو، سلام بر مهدی، سلام بر حسین، سلام بر زینت عبادت کنندگان و سلام بر عباس .
روزهای اول تو با اباالفضل است، باب ورود به حریم حسین، و نهضتی که به دست فرزندش ادامه یافت، تا به دست مهدی رسید!!
سلام بر اسرار تو که سرّ الاسرار عالم است .
کلید غفران ماه رمضان تویی، و پلکان عروج در مهمانی الهی .
مناجات امیر مؤمنان را در شبهای تو شنیدهام، از راز و نیاز علی در شبهایت بزرگی تو را فهمیدم، علی خدا را به تو قسم میداد، کسی که همه عالم در شب قدر خدا را به او قسم میدهند. الهی بعلیٍ !!
بالهای مهربانیت را برای من بگشا، بگذار زیر پر و بال تو آرام بگیرم، ماه شعبان! اینجا سرد است، تاریک است، و من از تاریکی میترسم، ماه شعبان، بتاب، بتاب بر یخهای زمستانیمان.
ماه شعبان! اینجا کویر است، تشنهایم، تشنه خدا، پس ببار، ببار به زمینهای خشک سالیمان، ما را برای شب قدری بهتر، مهمانی زیباتر، آمادهتر کن !
چه زیباست مهمانی الهی، بعضی از اول رجب مهمانند، برخی با تو آغاز کردهاند، و برخی با رمضان، خوشا به حال آنانی که سه ماه مهمان خدایند .
عید فطر برای رمضانیان زیباست، برای شعبانیان زیباتر و برای رجبیون وصف ناشدنی !
رجب که از دستمان رفت، تو برایمان نور افشانی کن، خوش آمدی، سلام ماه شعبان .